Zwemles

Riep ik in het eerste blogje niet ‘dat ik mij soms best een pro voelde, omdat het me met de tweeling naar zwemles zo makkelijk af ging‘? Nou karma heeft me flink te pakken, dat had ik even moeten af kloppen natuurlijk.

Destijds hadden ze misschien 2 lessen gehad, maar inmiddels zitten ze er al ongeveer 3 maanden op en pfff ik vind er niks makkelijks aan, wat een drama weer.

Foto: pixabay
Alsof ik op die schoenen naar zwemles zou gaan…

Allereerst is het wachten voor dat je met je kinderen naar binnen mag een hele opgave. Je zit dan met z’n alle hutjemutje in een ruimte die al op zwembadtemperatuur is, met je winterjas nog aan. De kinderen zijn allemaal hyper en gaan als gekken rondjes rennen. Slalommend tussen de wachtende mensen door, met af en toe een zwemtas als obstakel waar je leuk over heen kunt springen, op gladde plavuizen waar hier en daar nog een plasje water ligt (van gesmolten sneeuw van schoenen, van iemand die z’n haar daar nog ging uitwringen, van het zweet dat onder m’n oksels vandaan gutst, weet ik veel van wat). En aan al dat leuks mogen mijn kinderen dan niet mee doen van me, zo lullig. Maar dat is nog best heel moeilijk voor ze, ze zijn nogal bewegelijk en net zo hyper als de rest natuurlijk, maar toch wil ik het echt niet hebben, dus ik probeer ze zo goed als ik kan af te leiden en ik hou mijn poot stijf. Tot die ene keer dat de wilde kudde kinderen Anna-maria-koek-koek aan het spelen was en mijn meiden daar zo heimelijk naar aan het kijken waren; dat spelletje vinden ze ook hartstikke leuk natuurlijk, en dan moesten ze van mij naast elkaar op de bank blijven zitten… Een aantal ouders begon zich er ook echt mee te bemoeien: ‘Ahh laat ze toch, het zijn kinderen he….‘.  Míjn kinderen ja, bemoei je met je eigen zaken, zou je denken. Maar toch liet ik me daar door beïnvloeden en liet de meiden ook mee doen. Zij helemaal blij. Maar dat duurde niet lang. Op het moment dat het kind dat tegen de muur staat haar gezicht weer afwendde en ááááánnaáááámáááriakoekkoek begon te schreeuwen, zag één van mijn meiden haar kans en wilde een sprintje trekken. Toen kwam daar een ander kind, dat aan het hele spel niet mee deed, van de andere kant aanrennen en klabammm! Koppen tegen elkaar en mijn meid valt nog met haar hoofd op die harde tegels ook. Terwijl zij huilt, echt heel hard, en ik haar troost, komt de moeder van dat botsende jongetje me op m’n schouder tikken: “Hij wil even sorry zeggen“. Ik versta het niet door al dat gekrijs, dus ze zegt het nog een keer: “HIJ WIL EVEN SORRY ZEGGEN.”

………  🤬  ……..

Nou, dan moet hij even wachten, want ik ben haar even aan het troosten en ik wil even zeker weten dat ze geen schedelbasisfractuur heeft… Oh daar ging ze al weer met het ‘berouwvolle’ jochie achter zich aan gesleurd, de deuren gingen open, de zwemles begon.

Kind was oké by the way, gelukkig maar.

Verdere frustratie haal ik uit het feit dat het allemaal zo lang duurt en zo duur is. Toen ze 3 lessen gehad hadden hadden ze al 3 stickers verdiend, nog eentje en ze zouden door zijn naar het volgende groepje. Dat ging lekker snel, fijn; want ik betaal me blauw, een helaas geeft het zwembad geen tweelingkorting hoor. In het nieuwjaar zijn de prijzen weer omhoog gegaan ook, het is echt niet leuk meer. Dit vond ook een andere moeder die ik bij de balie hoorde protesteren: ‘..dus je kind kan alleen op zwemles als je universiteit hebt gestudeerd en een einstein bent en dikke doekoes verdient op de wallstreet?!’. Geniale uitspraak toch, ik had hem gelijk opgeslagen.

Maar inmiddels dus een maand of 3 ongeveer verder en nog steeds niet naar het volgende groepje hoor. Nu weet ik uit ervaring met de oudste twee dat kinderen van zeurende ouders sneller door zijn naar de volgende groep, dat is echt een feit. Ik wilde het deze derde zwemles periode ook eens gaan toepassen, maar het lukt me niet hoor, het ligt gewoon niet in m’n aard. Van de week hadden we kijkles en toen had ik me voorgenomen het toch wel eens even aan te kaarten: hoe kan het nou dat die meiden watervrij binnenkomen en nog steeds niet door zijn? Daar is zo’n kijkles wel erg goed voor, want ik hoefde helemaal niks meer aan te kaarten, ik kon het gewoon zelf bekijken en zag gelijk wat er nou precies misgaat. Het zijn lekkere meiden hoor, ze zijn lekker bezig en doen ook heel goed wat de juf zegt. Tot dat de juf zich omdraait. Dan spetteren en dobberen ze precies zo als ze zelf willen. En hoe duur het dan ook is en hoe lang het dan ook gaat duren, ik vond wel gewoon super schattig om te zien 😂

Dus ik laat het maar gewoon los hoor, ook aan deze zwemlesperiode komt wel weer een eind. We maken er maar het beste van, ze vinden het in ieder geval erg leuk, da’s het belangrijkste natuurlijk. Maar rennen in de wachtruimte… dat mogen ze zéker niet meer. Nu echt niet.

 

Kersthaar deel 2

kersthaar

En hoe vind je deze dan??!!

🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄

Gister waren de kinderen plotseling vrij! Tijdens het tandenpoetsen hoorde ik een berichtje binnenkomen op m’n telefoon, maar ik had eigenlijk niet echt tijd om te kijken. Toen we op het punt stonden om weg te gaan, ze waren net hun schoenen aan het aantrekken, keek ik even snel op mijn telefoon en zag dat het bericht van school was: vanwege een storing was er geen licht en verwarming en alle kinderen mochten dus thuis blijven!

Hoewel 3/4 van de meiden school hartstikke leuk vindt, waren ze allemaal helemaal door dolle van dit bericht. Nog sorry voor het lawaai buren…. Het is ook geweldig dit soort berichten toch, heerlijk als het lekker allemaal anders loopt dan gepland. We hadden gewoon een hele dag waarin we konden doen wat we wilden. De meiden stortten zich direct op de mandarijnen die ik voor ze had in gepakt en gingen de dag even rustig beginnen met een kerstfilmpie. Op dit soort momenten is het wel erg fijn om thuis te zijn voor de kinderen, ik had geen idee hoe je dit zou moeten oplossen als je allebei werkt, maar het was iedereen toch gelukt las ik in een schoolmail. Knap hoor.

Nou, leuk zo’n dag ‘waarin we konden doen wat we wilden’…. Bleek dat de meiden alleen maar tv wilden kijken en ze vroegen om de 5 minuten om wat te eten… Na de film ging de tv dus uit en besloot ik, ondanks een hoop gezucht, gesteun en ge-ikwilniet, naar het tuincentrum te gaan met ze. Na wat gegoogle was dat het best wat ik kon verzinnen op een regenachtige maandag. Wordt hartstikke leuk, zei ik, het is daar allemaal heel mooi versierd én er is een springkussen! Toen hadden ze plotseling wel zin. En toen stonden we daar, zag het springkussen er zo uit…

kersthaar

ZEIKNAT! Niet een beetje druppeltjes dat je kon zeggen, niet zeuren gewoon gaan natte sokken zijn zo erg nog niet, nee gewoon echt onbegaanbaar. Meer een wildwaterbaan zeg maar. Dit was funest voor de stemming , want ‘je had toch beloofd dat we op het springkussen konden‘ 🤦‍♀️. Ik vond die spontane dag vrij steeds minder leuk. En hoewel de kleintjes nog wel onder de in druk waren van alle lichtjes en versiersels, hielden de grootjes hun bokkenpruiken op wilden zo snel mogelijk weer naar huis. Top.

Thuis aangekomen werd het toch nog gezellig, hebben ze heerlijk met elkaar gespeeld en de hele dag in verkleedkleding rondgehuppeld. Ik wilde eigenlijk nog met ze weg, de deur uit, want ik kan niet zo goed tegen de hele dag thuis, maar de meiden gaven hun unanieme veto. Het zou me ook wel erg veel energie kosten om ze allemaal weer een beetje fatsoenlijk aangekleed te krijgen, dus ik legde me er maar bij neer. Wow, dat klinkt lui, maar ik weet zeker dat je me begrijpt als je in een vergelijkbaar schuitje zit. Nou, we hadden tijd genoeg in ieder geval om nog een kerstkapseltje uit te proberen.  En wat voor één 😀


Een kerstboom op je hoofd!

kersthaar

Voor dit kapsel verstop je iets, in de vorm van een kerstboom, in het haar. Het beste kun je een plastic fles(je) gebruiken, waar je de onderkant van afknipt. Op deze manier glijdt ie minder snel van het hoofd af én je kunt de batterijtjes van je lichtsnoertje er in verstoppen! Ja, ja, helemaal mijn eigen uitvinding *schouderklopje* 🤣 Ik bond steeds maar delen van het haar (ipv het hele haar in één keer) om het flesje, omdat ik het idee had dat het dan steviger was en omdat je nog een beetje kunt corrigeren als de boom scheef komt te staan. Toen het eenmaal zat heb ik nog twee elastieken, in de kleur van het haar, om de boom gebonden, voor de stevigheid. Vervolgens moet je alleen nog even de boom optuigen en klaar is het uitbundige feestkapsel 😀

🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄

Persoonlijk vind ik het haar geweldig staan, maar je moet het maar net durven natuurlijk. Is het iets voor jou of je dochter?

 

 

Klik hier om 3 andere kerstkapselprobeersels te bekijken.

 

Hoi, daar ben ik (weer)!

Hoi!

Hoewel dit eerste bericht waarschijnlijk alleen maar gelezen wordt door een handjevol mensen uit mijn ‘inner circle’, vind ik dat ik wel zou moeten beginnen met me even voor te stellen..

Nou dit ben ik:

Of ik er ook in het echt zo uit zie? Nee. Hier kwam ik net van de kapper die 5 uur met mij bezig was geweest en kijk ik door het tegenlicht soort van zwoel (ofzo). Maar hej, vind het best een goede foto…

 

Mijn naam is Liselotte, ik ben 36 jaar (omg….) en woon Almere. Ben getrouwd en heb vier dochters. Vier??! Yep. Onze verrassingsderde was een tweeling, dus dan heb je plotsklaps wat ze noemen een ‘groot gezin’.

Die verrassingstweeling is nu vier jaar, dus van die schrik zijn we inmiddels wel bekomen. We zijn dit jaar verhuisd naar een huis waar we, na maandenlang verbouwen, hartstikke blij mee zijn. Alle kids zijn gezond en happy (hoop ik, ja geloof ik wel) en zitten nu dus op de basisschool mét een continurooster (halleluja). De boel loopt echt op rolletjes zou je kunnen zeggen!

Tja, en daar kan ik dus niet zo goed tegen he, daar wórd ik me toch een partij onrustig van, al die ‘rust’.  Want ik heb wel wat te doen hoor…(opruimen/uitruimen/schoonmaken/wassen/strijken/de buitenboel schilderen/ boodschappen doen/cadeautjes kopen/m’n boek uitlezen/helpen op school/naar de dokter met de ene/ naar zwemles met de ander/ sporten/ solliciteren (?) en blablabladiebla) maar daar heb ik eigenlijk allemaal niet zo heel erg veel zin…

Vandaar dus dat ik jullie maar weer eens ga lastig vallen met mijn verhaaltjes. Dat deed ik een tijdje geleden inderdaad al op love4pink.nl, maar die site heb ik onlangs opgedoekt. Er stond te veel op wat ik eigenlijk stom vond…

Demeidenmoeder klinkt al beter dan love4pink toch? Lekker bescheiden wel met dat lidwoord.

Maar ik moet zeggen, soms vóel ik me ook wel een pro hoor! Met zwemles bijvoorbeeld. Waar ik met dochter nummer 1 met een knalrode kop en klotsende oksels in een veels te warm en veels te drukke kleedruimte bijna dood ging van ellende bij het afdrogen en omkleden van die kleine bibberende kleuter, doe ik dat nu met de tweeling gewoon met twee vingers in die Nase. Echt. Sommige dingen worden zo veel makkelijker.

Maar zeker ook nog meer dan genoeg gestuntel en geblunder hier, hoor. Dat zal ik even illustreren aan de hand van een schoolwerkje dat ik gister uit een rugtasje haalde:

Dus…. Dat bedoel ik. Genoeg blogmateriaal in ieder geval, over succesverhalen maar zeker ook over gestuntel. Die zijn stiekem ook het leukst toch? Of hebben jullie nog onderwerpen waar je graag over zou willen lezen hier? Laat het me weten in de reacties ajb.

Benieuwd naar mijn verhalen? Ook nog steeds als ik je vertel dat ik pro vaccineren en anti zwarte piet ben? Nou, wat leuk! Dan kun je me volgen op Facebook, instagram en twitter.

Doei!