Uitslapen als moeder?

Op zich zou ik het wel lekker vinden om in het weekend een beetje uit te slapen. Ik heb geen hoge verwachtingen hoor, half negen ofzo, zou al helemaal geweldig zijn. De meiden zijn echter al allemaal ruim voor die tijd hun bed uit.

De meidenvader (ik hou die term er gewoon maar in omdat ie absoluut niet met naam genoemd wil worden op het internet, hij heeft geeneens facebook 🤷‍♀️ ) uit bed trappen is natuurlijk een mogelijkheid, maar ook niet helemaal fair vind ik, want ik neem aan dat we wel ongeveer vergelijkbaar moe zijn. Na bijna 9 jaar gebroken nachten ben ik er behoorlijk bedreven in net te doen alsof ik slaap als er een kind aan het bed staat, zodat manlief wel in actie moet komen. Dat trucje kent hij natuurlijk ook hoor (heb ik van hem geleerd nota bene), dus ik denk dat de taken ’s nachts wel eerlijk verdeeld zijn. Het argument van dat ik wel bij moet slapen, omdat ik er ’s nachts zo veel uit ben geweest, valt dus niet meer echt gebruiken. Om en om uitslapen zou nog kunnen, maar dat vind ik ook weer zo ongezellig…

De kinderen alvast naar beneden, beetje televisie kijken, terwijl je als ouders nog ff verder kan dommelen kan natuurlijk ook. Hoor ik ook best vaak om mee heen. Maar daar ben ik persoonlijk weer te neurotisch voor. Ik zie het al helemaal voor me dat ze lief een ontbijtje voor ons willen maken ofzo. En dan in de weer gaan met kokend water voor een koppie thee, met een broodmes of misschien wel een eitje voor ons willen bakken 😯 Of een snoeptomaatje pakken en… Nou ja, ben natuurlijk verschrikkelijk overdreven, ze zijn niet achterlijk tenslotte, maar ik sta toch gewoon maar liever op.

Daar komt nog bij dat ik vind dat de oudste (bijna 9 jaar) het wel zou moeten kunnen, maar ik de jongste twee (4 jaar) daar nog echt te jong voor vind en juist die twee vaak als eerste wakker zijn.

Maar afgelopen zaterdagochtend waren die kleintjes bij ons in bed gekropen en zowaar weer in slaap gevallen. De oudste was ook wakker geworden en ze mocht alvast alleen naar beneden van me. Al glunderend liep ze de trap af.

Tien tellen later riep ze naar boven:

“Mama!!!! Je moet echt ff naar beneden komen!!”

Wat bleek nou; onze poes had juist die dag besloten om ons eens te verwennen en een cadeautje mee te brengen. De vloer van de woonkamer lag bezaaid met veertjes en precies voor de deur lag een lief klein vogeltje.

Die arme meid was zich rot geschrokken. Ik eigenlijk ook wel, dat doet ie anders nóóit! We waren in ieder geval goed wakker in ene. Tja, en toen moest de meidenvader toch ook echt z’n bed uit. Want wat veertjes opvegen wil ik best doen, maar dooie beesten in de kliko gooien vind ik dus echt een mannentaak.

 

 

Hoe gaat dat bij jullie op de weekendochtenden?

Wat doet een thuisblijfmoeder met basisschool kinderen de hele dag?

*

Hoi allemaal!

Wat leuk die reacties op mijn eerste blog, hartstikke leuk om te weten dat jullie benieuwd zijn naar mijn verhalen.

Eén van de ideeën die werd geopperd naar aanleiding van die eerste blog was: vertel nou eens wat je zo de hele dag doet als de kinderen naar school zijn. Dat vond ik wel een goeie, want dat ben ik dus ook nog volop aan het uitvinden.

De afgelopen jaren heb ik nooit veel uren gewerkt, maar op dit moment werk ik helemaal niet. De verwachting was dan ook, dat ik met alle kinderen naar de basisschool, zeeën van tijd zou hebben en volledig zen door het leven zou gaan. Mwah… valt tegen! Ik had verwacht elke dag te gaan sporten, boeken te gaan lezen en met een volledig afgestreept lijstje met een nog warme koffie op mijn eigen bank zou gaan zitten. Maar daar komt het dus eigenlijk helemaal niet van.

De tweeling gaat sinds de zomervakantie naar school. De eerste drie weken heb ik in die kindloze 6 uur bijna non-stop in de sportschool op de loopband gestaan. (De reden daarvoor was dat we daarna voor 3 weken met de tweeling naar Sardinië gingen voor opnames van Nieuwe Buren 4. Waar het bikini-weer was. En nee, die drie weken loopband waren (net 😉 ) niet genoeg, maar dat mocht de pret niet drukken.) Die drie weken ben ik lekker sportief bezig geweest in ieder geval.

Toen we uit Sardinië kwamen was het herfstvakantie en toen heb ik vooral de grote meiden plat geknuffeld. De afgelopen weken, waarin ze weer allemaal naar school gingen, ben ik voornamelijk aan het opruimen en schoon maken geweest. Niks voor mij. Maar áls ik dan begin met ruimen word ik wel een beetje extremistisch, dan moet ieder laatje op zijn kop en elk mandje georganiseerd.

Ik snapte mensen die dingen zeiden als: ‘vrijdag ga ik mijn huis doen’ of ‘zondag ga ik wasjes draaien’** echt helemaal niet. Die dingen doe je toch gewoon even tussendoor, dacht ik? Een omgevallen pot strijkkralen was bij mij een mooie aanleiding om eens te gaan stofzuigen en als er een beker optimel opkieperde (optimel is het ergste….) was ik ook echt niet te beroerd om te gaan dweilen. Een wasje gooide ik er in als ik toevallig naar zolder moest. Maar nu ik een soort huishoudmanie heb snap ik het wel; het is eigenlijk behoorlijk veel werk om zo’n huis een beetje lekker bewoonbaar te houden. Helemaal wanneer er in dat huis 6 sloddervossen wonen. En het houdt maar niet op en elke dag kun je opnieuw beginnen. Behoorlijk frustrerend en mijn hobby is het dus niet. Maarrr, klein pluspuntje: waar een paar sokken zoeken me voorheen 15 minuten kostte én een hoop gevloek, pak ik ze nu simpelweg uit het daarvoor bestemde mandje. Voelt heel volwassen.

Ik zou wel graag weer willen werken hoor. Om het gevoel te hebben iets nuttigs te doen (hier mag op gereageerd worden 😉 ), om iets anders te doen dan schoonmaken, maar vooral ook om een wat geld te verdienen! Want waar een peutertweeling echt geweldig is om een beetje te besparen (je durft simpelweg niet naar een winkel), vliegt het geld eruit in deze situatie. Na jaren niet echt te hebben geshopt, haal ik de schade flink in. Heerlijk.

Iets anders waar ik nu weer tijd voor heb is paardrijden. Ik raad het alle ex-paardenmeisjes aan om weer te beginnen. Je weet wat ze zeggen: Een uurtje paardrijden a day keeps de psychiater away. Maar een uurtje in de week werkt ook.

Dus tja, wat doet een thuisblijfmoeder zoal als de kindjes naar school zijn? Ik kan er niet eens echt een antwoord opgeven. Een combi tussen huishouden, gezinsmanagen en genieten van de alleen-tijd ofzo. Wanneer ik het uitgevogeld heb, kom ik er op terug, maar ik vind dat ik daar, na die uitputtende 4 jaar, best even de tijd voor mag nemen.

Wat doe jij zoal wanneer de kinderen naar school zijn?

*De afbeelding hierboven is maar een grapje natuurlijk. Hoewel ik inmiddels wel al bij level 466 ben….. 🤔

**nee, die snap ik eigenlijk nog steeds niet. Alsof je naast die wasmachine blijft zitten?

Hoi, daar ben ik (weer)!

Hoi!

Hoewel dit eerste bericht waarschijnlijk alleen maar gelezen wordt door een handjevol mensen uit mijn ‘inner circle’, vind ik dat ik wel zou moeten beginnen met me even voor te stellen..

Nou dit ben ik:

Of ik er ook in het echt zo uit zie? Nee. Hier kwam ik net van de kapper die 5 uur met mij bezig was geweest en kijk ik door het tegenlicht soort van zwoel (ofzo). Maar hej, vind het best een goede foto…

 

Mijn naam is Liselotte, ik ben 36 jaar (omg….) en woon Almere. Ben getrouwd en heb vier dochters. Vier??! Yep. Onze verrassingsderde was een tweeling, dus dan heb je plotsklaps wat ze noemen een ‘groot gezin’.

Die verrassingstweeling is nu vier jaar, dus van die schrik zijn we inmiddels wel bekomen. We zijn dit jaar verhuisd naar een huis waar we, na maandenlang verbouwen, hartstikke blij mee zijn. Alle kids zijn gezond en happy (hoop ik, ja geloof ik wel) en zitten nu dus op de basisschool mét een continurooster (halleluja). De boel loopt echt op rolletjes zou je kunnen zeggen!

Tja, en daar kan ik dus niet zo goed tegen he, daar wórd ik me toch een partij onrustig van, al die ‘rust’.  Want ik heb wel wat te doen hoor…(opruimen/uitruimen/schoonmaken/wassen/strijken/de buitenboel schilderen/ boodschappen doen/cadeautjes kopen/m’n boek uitlezen/helpen op school/naar de dokter met de ene/ naar zwemles met de ander/ sporten/ solliciteren (?) en blablabladiebla) maar daar heb ik eigenlijk allemaal niet zo heel erg veel zin…

Vandaar dus dat ik jullie maar weer eens ga lastig vallen met mijn verhaaltjes. Dat deed ik een tijdje geleden inderdaad al op love4pink.nl, maar die site heb ik onlangs opgedoekt. Er stond te veel op wat ik eigenlijk stom vond…

Demeidenmoeder klinkt al beter dan love4pink toch? Lekker bescheiden wel met dat lidwoord.

Maar ik moet zeggen, soms vóel ik me ook wel een pro hoor! Met zwemles bijvoorbeeld. Waar ik met dochter nummer 1 met een knalrode kop en klotsende oksels in een veels te warm en veels te drukke kleedruimte bijna dood ging van ellende bij het afdrogen en omkleden van die kleine bibberende kleuter, doe ik dat nu met de tweeling gewoon met twee vingers in die Nase. Echt. Sommige dingen worden zo veel makkelijker.

Maar zeker ook nog meer dan genoeg gestuntel en geblunder hier, hoor. Dat zal ik even illustreren aan de hand van een schoolwerkje dat ik gister uit een rugtasje haalde:

Dus…. Dat bedoel ik. Genoeg blogmateriaal in ieder geval, over succesverhalen maar zeker ook over gestuntel. Die zijn stiekem ook het leukst toch? Of hebben jullie nog onderwerpen waar je graag over zou willen lezen hier? Laat het me weten in de reacties ajb.

Benieuwd naar mijn verhalen? Ook nog steeds als ik je vertel dat ik pro vaccineren en anti zwarte piet ben? Nou, wat leuk! Dan kun je me volgen op Facebook, instagram en twitter.

Doei!