Wanneer vertel je de waarheid over sinterklaas?

De titel van dit stukje doet je misschien verwachten dat ik nu op de proppen kom met tips met hoe je je kind het beste de waarheid kunt vertellen over sinterklaas, zonder dat dit al te traumatisch gaat worden. Nou dat ga ik niet doen, ik heb het zelf namelijk gruwelijk verpest bij dochter nummer 2.

Misschien irriteert het je, een bericht over sinterklaas, terwijl ie gewoon al weer lekker terug is naar zijn ‘eige land’. Snap ik, ik ben daar ook altijd heel blij om. Ik vind het namelijk gewoon een stom feest. Hoezo? Nou ja, dat racisme en dat liegen enzo. Maar goed, je hebt kinderen en hobbelt er maar een beetje in mee. Dit is ook onderdeel van mijn antipathie, maar goed ik hou er over op 🙂 .

Ik heb het toneelstuk dus nooit heel fanatiek mee gespeeld. Wanneer er mij door de kinderen vragen gesteld werden over sinterklaas was ik altijd een beetje vaag “Nou, dat zou je echt eens aan hem zelf moeten vragen..” of “Wat denk je zelf?“. Dochter nummer 2 heeft vaak nogal snel iets door en ik had er echt mijn handen voor in het vuur durven steken dat zij al lang wist hoe dat zat met sinterklaas. Ik vond eigenlijk dat ik haar intelligentie een beetje ondermijnde door het niet te vertellen. Dus toen zij bij het uitpakken van een schoencadeautje een beetje wild werd, want dit was toch niet wat ze wilde en waarom kreeg ze deze nou niet in het rood en blablabla – weet ik veel – driftbui, dacht ik echt: ja hallo, wie neemt wie hier nou in de maling? Dus ik zei ik: “Maar madam, je weet toch wel wie die cadeautjes in je schoen heeft gestopt?”

Ze zette grote ogen op: “Jij?”. “Ja, natuurlijk“. En toen zag ik aan haar gezicht dat ze nog helemaal van niks had geweten! Wat een blunder!

“Heeft hij dan al die tijd tegen mij gelogen??!!!”

Oeps… Hoe ging ik dit nou weer fiksen? Dus zei ik maar oké, laten we dit maar ff inwerken, maak je geen zorgen, het feest blijft hetzelfde, je krijgt nog altijd cadeaus en snoep enzo, en we hebben het er nog wel eens over, als je vragen hebt kom je maar bij me. Nou dat vond ze wel prima. (‘Heeft híj al die tijd tegen me gelogen’ dus hè. Ik had verwacht dat ze zou zeggen ‘heb jíj al die tijd tegen me gelogen’. Dat viel weer mee, ik denk toch dat dat het gevolg is van die vage antwoorden van me 😉 . )

Die avond was het al een beetje bezonken geloof ik. Toen zei ze tegen haar kleine zusjes: “Zullen we vanavond onze schoen zetten? Dan doet sinterklaas er vast wat in *met een hele dikke opvallende knipoog naar mij*“. Gelijk misbruik maken van de situatie, gelijk had ze 😂

Een paar avonden later vroeg ze: “Krijg ik dan met pakjesavond ook de cadeautjes van jullie?” Daar komt ie weer: “Wat denk jij?”. Ze dacht van wel, en zo kwam er een eind aan haar gelovige periode. Ik zei nog dat het me speet dat ik het al verteld had en dat ik dacht dat ze het al lang wist. Ze dacht er eens even over na en zei toen ook verbaasd:

Geeft niks hoor mam, ik weet ook eigenlijk altijd alles al wel, maar dit wist ik dus echt ff mooi niet. 🙂

Vond ik nogal cute.

Maar om terug te komen op mijn vraag, wanneer vertel je je kind de waarheid over sinterklaas? Nou dus vooral niet in de sinterklaastijd en niet wanneer ze net even lekker een kinderlijke kortsluiting hebben in hun bovenkamer 🤔

Geen zorgen overigens hoor, met de dame in kwestie gaat het prima, ze heeft een gezellige sinterklaas gehad. Geen trauma ook denk ik, maar ik ga het bij de tweeling toch weer even anders aan gaan pakken 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.